Lalka dla odważnych
W 1870 roku wrócił do Warszawy z niewielkim funduszem: „Przez pół roku szukał zajęcia, z daleka omijając handle korzenne, których po współcześnie dzień nienawidzi, aż nareszcie przy protekcji swego dzisiejszego dysponenta, Rzeckiego, wkręcił się do sklepu Minclowej, która akurat została wdową, i - w rok potem ożenił się z babą grubo starszą od niego”. Musieli wrócić przed piętnastą. Dosłownie w niedzielę wymyślał plany wystaw okiennych: „W jego pojęciu okna nie tylko streszczały zasoby sklepu, ale jeszcze powinny były zwracać uwagę przechodniów bądź najmodniejszym towarem, bądź pięknym ułożeniem, bądź figlem. O szóstej otwierałem główne drzwi tudzież okiennicę. Szukałem ustroni tak pustej, gdzie bym mógł upaść na ziemię i nie podsłuchany przez nikogo, wyć z bólu jak pies." Zapłać temu panu!. Po wylewnym podziękowaniu, Wokulski zawrócił. Dzięki usilnym zabiegom Jana Mincla, po roku został sprowadzony do Warszawy. Nawet pan Mraczewski odnalazł dla siebie miejsce w Moskwie – przywozi bowiem z Petersburga nowe idee, głoszące bezpodstawność bogactwa arystokratycznej warstwy społeczeństwa. Wraz z panią Meliton zaplanował nonszalancki spacer po Łazienkach. Autorka listu przewidywała dalszy bieg wydarzeń po odkupieniu budynku poprzez kobietę: żeby nie popaść w ruinę Izabela, dla wspaniała swego i ojca, będzie musiała wyjść za mąż za jakiegoś marszałka czy barona. W dzień wyścigów na Polach Mokotowskich Wokulski pojechał zobaczyć własną klacz. O trzynastej Wokulski udał się w odwiedziny do barona. Ignacy przed sądem zobaczył Łęckiego rozmawiającego ze swoim adwokatem, a w budynku dostrzegł baronową Krzeszowską (również z mecenasem).
Zdziwiona jego chłodem, pobiegła do ojca, lecz Łęcki nie był w stanie wyjaśnić jej przyczyn takiego zachowania bohatera. Mówiła Stasiowi o własnych uczuciach, lecz spotykała się z obojętnością.. Z zewnątrz trzypiętrowy budynek nie prezentował się najlepiej. Wydawało się mu, że jego lustrzane odbicie to prawdziwa osoba. Po paru dniach otrzymał list od prezesowej Zasławskiej. Opowiadał o niedzielach, gdy do prezesowej zjeżdżało się bardzo dużo gości. Dlatego też zaaranżowała spotkaniepod swoim dachem. W bohaterze coraz bardziej wzmagały się wątpliwości, co do trafności wyboru obiektu swych gorących uczuć. Rozdział XI W jaki sposób rozpoczynają się otwierać oczy. Po doniesieniach przyjaciela o listownym szkalowaniu kobiety, Wokulski wysłał Rzeckiego z propozycją. Rozdział XV Dusza w letargu. Na początku czerwca jego obowiązki i pozycję społeczną przejął Henryk Szlangbaum.Podjął ostatnią decyzję rezygnacji z prowadzenia korporacji do handlu ze Wschodem (pomimo starań i próśb księcia, był nieugięty w swym postanowieniu, a kierownictwo powierzył Szlangbaumowi i Szumanowi, co spowodowało, że książę również od niej odstąpił). Spotkał się jeszcze dwa razy z Wąsowską, adwokatem i rejentem, a po uregulowaniu wszystkich spraw wyjechał, a jego majątek (sprzęty, konie, powóz i inne rzeczy) wykupił Henryk Szlangbaum. .
[47558] [47559] [47560] [47561] [47562] [47563] [47564] [47565] [47566] [47567] [47568] [47569] [47570] [47571] [47572] [47573] [47574] [47575] [47576] [47577] [47578] [47579] [47580] [47581] [47582] [47583] [47584] [47585] [47586] [47587] [47588] [47589] [47590] [47591] [47592] [47593] [47594] [47595] [47596] [47597] [47598] [47599] [47600] [47601] [47602] [47603] [47604] [47605] [47606] [47607] [47608] [47609] [47610] [47611] [47612]