Lalka dla odważnych
Sprzedał kalosze klientowi, choćby ten za bardzo ich nie potrzebował.. Niejednokrotnie dosłownie w nocy budził chłopca, każąc się gimnastykować: „Dobrze to pamiętam, gdyż ojciec komenderując: "Pół obrotu na prawo!" lub "Lewe ramię naprzód - marsz!.. O ósmej, wraz ze służącą, przychodziła do sklepu mama starego Mincla, przynosząc pracownikom kosz bułek i kawę. Rzecki z sympatią wspominał własnego pierwszego pracodawcę: „Na każdą Wigilię Mincel obdarowywał nas prezentami”... Przed godziną byłem pełen trucizny, a w chwili obecnej jestem tak spokojny i - jakiś pusty, jakby uciekła ze mnie dusza i wnętrzności, a została wyłącznie skóra i odzież. Zdał sobie sprawę, ile zawdzięczał pobytowi na Syberii. Nie patrzyła na scenę, która w chwili obecnej skupiała uwagę wszystkich, niemniej jednak gdzieś przed siebie, nie wiadomo gdzie i na co. Rozdział X Pamiętnik starego subiekta. Motywował swoją prośbę faktem, iż zaprosił już wszystkich przyjaciół na „sesję” powstającej korporacji do handlu ze Wschodem, w trakcie której Stanisław będzie gościem honorowym (chciano porozmawiać z nim o interesach). Spacerował, a momentalnie dostrzegł Łęcką z ojcem i hrabiną.
Byli zdziwieni przypadkowym spotkaniem, lecz w tej samej chwili zawiązała się między nimi w dyskusja. Obserwujący oddalającą się parę, hrabina Karolowa i pan Tomasz, komentowali słabość kupca galanteryjnego do pięknej Izabeli. Po tym zapewnieniu goście dłużnika wyszli. Mężczyźni uzgodnili ostatnie warunki kredyty i starszy z nich zapytał, czy to prawda, że Wokulski kupił jego kamienicę. Stach odjechał, nie podając terminu powrotu. Przypomniały mu się czasy młodości, gdy w roku 1857, pracując w winiarni u Hopfera, 1-szy raz spotkał się z przyjacielem. - Ja - odpowiedział jakiś omal obcy mi głos. Miała na myśli studentów, do których w nocy schodziły się praczki i wspólnie urządzali głośne harce, przeszkadzając jej w spokojnym śnie. W liście od Rzeckiego bohater dowiedział się o poznanej przez subiekta pani Stawskiej. W pociągu jadącym do Zasławka spotkał barona Dalskiego, starszego mężczyznę też jadącego do majątku. W chwili obecnej w takich chwilach był gotowy poświęcić dla niej życie… Wiele dni w przyszłości pełne towarzystwo wybrało się zwiedzać ruiny zasławskiego zamku, w okolicach którego, na prośbę prezesowej, miał stanąć nagrobek upamiętniający postać stryja Wokulskiego. W rozmowie z Wąsowską kapryśna Izabela szczyciła się faktem, iż owinięty dookoła jej palca Wokulski gotowy był rzucić do jej stóp cały swój zgromadzony majątek. Rozdział XI W jaki metodę zaczynają się otwierać oczy. Bohater czuł się zdruzgotany i wykończony psychicznie. W trakcie wizyty Węgiełka, zamierzającego założyć fabrykę, Stanisław dowiedział się o trudnej historii małżeństwa i urazie do żony w skutek jej wcześniejszej znajomości ze Starskim (wyznał, iż to on 1szy ja „zbałamucił”). Do uszu Rzeckiego dochodziły masowe plotki o miejscu pobytu Wokulskiego.
[50076] [50077] [50078] [50079] [50080] [50081] [50082] [50083] [50084] [50085] [50086] [50087] [50088] [50089] [50090] [50091] [50092] [50093] [50094] [50095] [50096] [50097] [50098] [50099] [50100] [50101] [50102] [50103] [50104] [50105] [50106] [50107] [50108] [50109] [50110] [50111] [50112] [50113] [50114] [50115] [50116] [50117] [50118] [50119] [50120] [50121] [50122] [50123] [50124] [50125] [50126] [50127] [50128] [50129] [50130]