Lalka dla odważnych
Czas upływał im na rozmowie o Wokulskim.. Przeglądał produkty w gablotach (spinki, rękawiczki, albumy itd przedmioty), żeby punktualnie o godzinie ósmej otworzyć drzwi wejściowe sklepu. "..”.Tomasz Łęcki pochodził z rodziny, w której było paru senatorów, a ojciec posiadał kiedyś miliony, pochłonięte w późniejszym czasie wydarzeniami politycznymi i podróżami. Może mieć bardzo ładną, niemniej jednak jaką?. W Wielką Środę o jedenastej rano panna Izabela z Florentyną pojechały powozem do sklepu Stanisława Wokulskiego.. To wszystko przypominało mu prywatne dzieciństwo i młodość, które upłynęły na ciężkiej pracy i nauce. W tym samym czasie Izabela wróciła do lokalu mieszkalnego bardzo wzburzona i opowiadała Florentynie, jak to należy Wokulski, „zwykły kupiec”, oczarował wszystkich gości na przyjęciu. Wokulski nie odmówił, ale zaproszenie nie zrobiło na nim wrażenia. Obecny na spotkaniu pan Łęcki, gorący zwolennik poczynań Stanisława, przedstawił mu młodzieńca ze swego rodu, Juliana Ochockiego.
Drugim tematem, o którym czytał Wokulski, była klacz Krzeszowskich, którą baronowa odkupiła od męża i wystawiła do wyścigu. W dzień wyścigów na Polach Mokotowskich Wokulski pojechał spostrzec własną klacz. Po powrocie do lokalu Wokulski zlecił Obermanowi nabycie na jutrzejsze pokazanie w Teatrze Wielkim mnóstwa bukietów i wieńców kwiatów. Wskutek niepomyślnego obrotu spraw baronowa dostała spazmów i wściekłości. Przypomniał sobie kupno powozu, wyścigi, ofiary na cele dobroczynne, kwiaty dla Rossiego. Gość wszedł bardzo wzburzony i zdenerwowany faktem, że Żyd kupił jego kamienicę za kwotę dużo niższą, niż była warta. Po tym zapewnieniu goście dłużnika wyszli. Gdy do ojca Izabeli przyszli lekarze na konsylium, ona w przedpokoju czekała na wybawiciela ich rodziny z oburzoną miną. Nigdy chyba nie zapomnę gromady tych, po największej części młodych twarzy, które ukazywały się na tle czarnych ścian piwnicy, wyglądały spoza okutych beczek lub rozpływały się w ciemności. Usiadłem więc z dala od uczty, w głębokiej framudze, i odurzony, w półśnie, półjawie, współbiesiadnikom. Podczas trwającego karnawału triumfy w salonach święciła znowu panna Izabela. Coraz w większości wypadków również słyszała, jak niektóre damy „z towarzystwa” zachwalały bohatera jako dobrą partię na męża (twierdził tak wręcz sam książę). Kobieta dostrzegła w galanteryjnym kupcu wartościowego i silnego mężczyznę, a on w niej anielskie serce. W czasie Wielkiego Postu do Warszawy przyjechał słynny skrzypek Molinari. Zaczął w znaczącej liczbie sytuacji wychodzić do ośrodki miejskie, a nawet spotkał się z Wąsowską. Subiekt pisał również o wyjeździe Stacha do Moskwy w sprawie interesów z Suzinem , a oprócz tego o przyjęciu przez panią Stawską Mraczewskiego.
[40302] [40303] [40304] [40305] [40306] [40307] [40308] [40309] [40310] [40311] [40312] [40313] [40314] [40315] [40316] [40317] [40318] [40319] [40320] [40321] [40322] [40323] [40324] [40325] [40326] [40327] [40328] [40329] [40330] [40331] [40332] [40333] [40334] [40335] [40336] [40337] [40338] [40339] [40340] [40341] [40342] [40343] [40344] [40345] [40346] [40347] [40348] [40349] [40350] [40351] [40352] [40353] [40354] [40355] [40356]