Lalka dla odważnych
”. Przeglądał produkty w gablotach (spinki, rękawiczki, albumy itd przedmioty), ażeby punktualnie o godzinie ósmej otworzyć drzwi wejściowe sklepu.. Pan Ignacy wraz z nim i jego siostrą mieszkał w dwóch maleńkich i skromnych pokoikach na Starym Mieście. Też pan Raczek był gotów wziąć go do siebie. - Grosz ten zarobiłem uczciwie, wręcz ciężko, bardzo ciężko..... Zrobiła na nim szczególne wrażenie. Po wyjściu barona, Krzeszowska oznajmiła Wokulskiemu, iż był to jej mąż, z którym w chwili obecnej się rozwodzi. Gdy wyszła z kaplicy, zaprosił ją do lokalu mieszkalnego Rzeckiego. Choć nigdy nie powiedział bezpośrednio, to kobieta od dawna domyślała się gorących uczuć Wokulskiego do panny Izabeli.
Wokulski nie odmówił, ale zaproszenie nie zrobiło na nim wrażenia. W dzień wyścigów na Polach Mokotowskich Wokulski pojechał ujrzeć własną klacz. Na pytanie o możliwość podziękowania za jego obecne uprzejmości, rycerskim tonem poprosił o zezwolenie służenia jej w każdym momencie i we wszystkim, po czym pożegnał się i wyszedł. Po wejściu kolejnego gościa, Henryka Szlangbauma (pracownika Wokulskiego, a syna nowego posiadacza kamienicy), który oświadczył Łęckiemu, że jego ojciec może za każdym razem odsprzedać nowy nabytek za taką samą sumę, którą na niego wydał, Łęcki się zdziwił i zamarł. Zubożały arystokrata wrócił do domu powozem Wokulskiego i opowiedział córce o wyniku licytacji.. Rozdział XXI Pamiętnik starego subiekta. W czasie pobytu w Paryżu bez przerwy towarzyszyły mu gorzkie wspomnienia. Schował podarunek z złoty medalion, który zawiesił na szyi jako szkaplerz. Okazało się, że Starski to tonący w długach bankrut, widzący jedyne wybawienie w bogatej narzeczonej. Ażeby podzielić się z kimś swoimi przemyśleniami, złożył wizytę doktorowi Szumanowi, którego zastał nad rachunkami sklepu kupionego poprzez Szlangbauma. Małżeństwo się pogodziło. Baronowa, której powierzył misję odszukania Ludwika Stawskiego donosiła, iż mężczyznanie żyje. To skłoniło go do wygłoszenia zdania na zagadnienie upadłej arystokracji, polskim społeczeństwie pozbawionym inteligencji , a oprócz tego sile żydowskiego narodu. Spotkał się jeszcze dwa razy z Wąsowską, adwokatem i rejentem, a po uregulowaniu wszystkich spraw wyjechał, a jego majątek (sprzęty, konie, powóz i inne rzeczy) wykupił Henryk Szlangbaum. Pomimo tak niekorzystnego obrotu wydarzeń, Rzecki nie przestawał wierzyć w politykę i niespodziewany powrót Stacha.
[21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75]