Lalka dla odważnych
Mincel i S. A przy tym można było dostrzec stojące w kącie pudło z gitarą, kanapę, blaszaną miednicę pod piecem , a dodatkowo starą szafę.. Chciałem w chwili obecnej wyjąć pestkę, która wcisnęła się mi między zęby, gdy uczułem na plecach coś jakby mocne dotknięcie rozpalonego żelaza”. Z rozmowy z ojcem dowiedziała się także, iż to w tym momencie Stanisław wykupił ich srebra oraz dodatkowo jego weksle... Niemniej jednak kupiec - jest pariasem. Chciał ujrzeć płat nadrzecznej kuli ziemskiej zasypanej śmieciami. Zdawało mu się, że już kiedyś ją widział i że ją dobrze zna. Mimo wstawiennictwa Rzeckiego, Wokulski był nieugięty i na wolne miejsce przyjął pana Ziębę. Dziewczyna w parę chwil wahania zgodziła się i w zaciszu pokoju pana Ignacego opowiedziała nowopoznanemu mężczyźnie historię własnego życia. Pani Meliton, w młodości nauczycielka, a na dzień obecny swatka, miała ciężkie życie. Pewnego dnia dała znać, że Łęcka nazajutrz odwiedzi Łazienki wraz z hrabiną i prezesową, co niewymownie ucieszyło Stacha, ponieważ prezesowa, którą od wielkanocnego spotkania odwiedził już kilkakrotnie, darzyła go dużą życzliwością.
Obecny na spotkaniu pan Łęcki, gorący zwolennik poczynań Stanisława, przedstawił mu młodzieńca ze swego rodu, Juliana Ochockiego. Bardzo zbliżył się do jej ojca, kobiety i mężczyźni na około go zachwalali, a najbardziej prezesowa. Rozdział XV W jaki metodę duszę ludzką szarpie namiętność, a w jaki rozsądek. Rzecki udał się do działu tkanin, gdzie pracował Henryk (syn starego Żyda Śzlangbauma), ale pomimo licznych pytań dotyczących jego ojca, nie dowiedział się szczegółów. Izabela dowiedziała się nowych informacji o życiu dawnego konkurenta: był bardzo zadłużony, ale miał nadzieję na spadek po ciotce Hortensji , a oprócz tego na mały kapitał pana Tomasza. Po uczcie w piwnicy Stach poprzez wiele dni nie pokazał się w mieszkaniu. Wokulski pojechał do Paryża. Wydawało się mu, że jego lustrzane odbicie to prawdziwa osoba. Geist pokazał Wokulskiemu swój wynalazek – metal lżejszy od powietrza, co bardzo zafascynowało bohatera. Rozdział III Człowiek szczęśliwy z miłości. Już w trakcie drogi do majątku spotkał Ochockiego, próżniaka Starskiego z wdową Wąsowską, narzeczoną barona (był świadkiem bardzo czułego powitania narzeczeństwa) , a dodatkowo rezolutną blondynkę Felicję Janowską. Przyznał, iż niestety polskie realia przenigdy nie pozwolą odnieść sukces wybitnej jednostce. Pocieszenie dawały mu coraz częstsze wizyty u Heleny Stawskiej, do których zachęcał go pan Ignacy. Baronowa Krzeszowska bardzo się zmieniła, czuła się samotna w wielkim mieszkaniu. Co ciekawe, dopiero wtedy wydał się Izabeli godny zainteresowania. Spod kół wyciągnął go dróżnik Wysocki, brat furmana, któremu kiedyś pomógł (na jego prośbę kolejarza przeniesiono z Częstochowy do Skierniewic).
[87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100] [101] [102] [103] [104] [105] [106] [107] [108] [109] [110] [111] [112] [113] [114] [115] [116] [117] [118] [119] [120] [121] [122] [123] [124] [125] [126] [127] [128] [129] [130] [131] [132] [133] [134] [135] [136] [137] [138] [139] [140] [141]