Lalka dla odważnych
Kobiety i mężczyźni zastanawiali się nad: „pokojem san-stefańskim, wyborem nowego papieża lub szansami europejskiej wojny”. Radca wspominał, iż młodzieniec w dzień pracował przy bufecie (w handlu winami i delikatesami), w nocy zaś pilnie się uczył: „Zachciało mu się być uczonym!. Rozpoczął się codzienny ruch w sklepie. Po kilku miesiącach od tej bolesnej straty koledzy ojca wraz z siostrą nieboszczyka radzili się nad losem autora pamiętnika. Wówczas to opowiadał Ignacemu tajniki sztuki kupieckiej i sprzedawanych produktów. Bo widzisz, najgorszą samotnością nie jest ta, która otacza człowieka, niemniej jednak ta pustka w nim samym, kiedy z państwie nie wyniósł ani cieplejszego spojrzenia, ani serdecznego słówka, ani nawet iskry oczekiwań. Drzewo znajomej formy, jakiś obdarty pagórek, kolor obłoku, przelot ptaka, nawet powiew wiatru bez żadnego zresztą powodu budził we mnie tak szaloną rozpacz, że uciekałem od osób.." Choć Izabela domyślała się trudnego położenia swej rodziny, to jej duma nie pozwalała pogodzić się z nową sytuacją. Doszła do wniosku, że mężczyzna ją osacza i że usiłuje wkraść się, poprzez planowane z nią małżeństwo, do sfery arystokracji. Chciał ujrzeć płat nadrzecznej kuli ziemskiej zasypanej śmieciami. Nie patrzyła na scenę, która w chwili obecnej skupiała uwagę wszystkich, niemniej jednak gdzieś przed siebie, nie wiadomo gdzie i na co." - pytał się w duchu, nie mogąc od niej oczu oderwać. Rozdział IX Kładki, na których spotykają się ludzie różnorakich światów.
W Wielki Piątek Rzecki zamknął sklep o godzinie czternastej a Wokulski wziął z kasy półimperiały na datek i poszedł do kościoła. Wokulski nie odmówił, ale zaproszenie nie zrobiło na nim wrażenia. Wiedział, iż te dwie sprawy musi załatwić anonimowo. Panna Łęcka dużo rozmyślała o Wokulskim, który wciąż ją zaskakiwał. Stanisław się zgodził i obiecał, że tamten zarobi na tej lokacie i że procenty od kapitału (wyjątkowo wysokie) będzie otrzymywał co pół roku. Z zdarza się, że przyzwyczaił się do tego „dziwnego” ośrodki miejskie, dużo zwiedzał, chodził w najodleglejsze miejsca , a oprócz tego do teatru, kawiarni, muzeów. Dzięki wizycie w Zasławku, Wokulski na osobiste oczy widział przykład rozumnego gospodarowania. Wiedział już, że panienka wychodzi za Dalskiego z litości i wyrachowania, a tak realnie kocha tego drugiego. Po pożegnaniu i deklaracji Juliana o rychłych odwiedzinach, Wokulski wstąpił jeszcze po Węgiełka i razem udali się w kierunku aglomeracje. Rozdział X Damy i kobiety. Zamknął się w mieszkaniu na całe tygodnie, pragnąc tylko zapaść się pod ziemię, co wyznał odwiedzającemu go doktorowi Szumanowi. Czując, że traci pamięć – przypominał sobie tabliczkę mnożenia. Oglądał reprodukcje malarstwa oraz rozważał ucieczkę do bezpiecznej przestrzeni pracowni profesora Geista. Nie miał siły poinformować o ty czekającą na wiadomości Helenę. Subiekt pisał też o wyjeździe Stacha do Moskwy w sprawie interesów z Suzinem , a dodatkowo o przyjęciu przez panią Stawską Mraczewskiego. .
[5617] [5618] [5619] [5620] [5621] [5622] [5623] [5624] [5625] [5626] [5627] [5628] [5629] [5630] [5631] [5632] [5633] [5634] [5635] [5636] [5637] [5638] [5639] [5640] [5641] [5642] [5643] [5644] [5645] [5646] [5647] [5648] [5649] [5650] [5651] [5652] [5653] [5654] [5655] [5656] [5657] [5658] [5659] [5660] [5661] [5662] [5663] [5664] [5665] [5666] [5667] [5668] [5669] [5670] [5671]