Lalka dla odważnych
. Gdzież prawda?. Poświęcał również siły na edukację jedynego syna, którego nauczył pisać, czytać, a również wpoił mu musztrę. Choć był to sklep kolonialno-galanteryjno-mydlarski, to jego wnętrze było ponure. Mieszkał z córką Izabelą i kuzynką, panną Florentyną, kamerdynerem Mikołajem, jego żoną - kucharką i służącą Anusią. Podróżowała po świecie, jadała ze srebrnych talerzy. Rozdział VI W jaki metodę nowi wszyscy pojawiają się nad starymi horyzontami. Gardziła nim, pomimo iż prócz kilkusekundowego spotkania, nie znała go lepiej: „- Nic znasz tych ludzi [pokroju Wokulskiego], a ja widziałam ich przy pracy. Łęcka uświadomiła sobie, iż w każdej chwili wzbudzali w niej odrazę Ci żebrzący na ulicy, co jest dowodem braku współczucia dla biednych i wywodzących się spoza jej sfery. Drugim tematem, o którym czytał Wokulski, była klacz Krzeszowskich, którą baronowa odkupiła od męża i wystawiła do wyścigu. Rozdział XIII Wielkopańskie zabawy. Wahała się między podziwem dla jego niespożytej energii, odwagi i zapału, a z drugiej strony pogardą dla jego kupieckiej profesji. Przed kilku laty Łęcka była w nim zakochana, zresztą może właśnie też… W tym momencie przyjechał do Warszawy na występy i choć obiecał odwiedziny, czekały cztery godziny na próżno. Dopiero po powrocie do mieszkania przypomniała sobie, że ma ich odwiedzić Wokulski.
Stanisław wspomniał o planowanym wyjeździe na wystawę do Paryża. Na te wyrazu podniecona dama również nabrała preferencje do zagranicznego wojażu. Byli zdziwieni przypadkowym spotkaniem, lecz w tej samej chwili zawiązała się między nimi w dyskusja. Zaskoczony niezadowoleniem Łęckiego, Wokulski troskliwie okładał go kompresami (pan Tomasz był bliski zapaści) i wyznaczył zwłaszcza wysoki % od powierzonego kapitału. Nie zaprzeczył, mówiąc też, że usuwa jej wszystkie przeszkody spod nóg... na drugi dzień nie mogłem go poznać: w starcu ocknął się mój Stach Wokulski: Wyprostował się, oko nabrało blasku, głos siły. Oglądał paryskie uliczki, kamienice, ludzi, zastanawiając się, dlaczego mieszkańcy stolicy Francji tak bardzo wyróżniają się od Warszawiaków. Rozdział III Człowiek szczęśliwy z miłości. Gdy wysiedli, baron rozmową umilał czas nadzieja na konie. Malwersant pojawił się po paru dniach u Stanisława. W gorączce uniesienia i wzburzenia Stanisław na najbliższej stacji poprosił konduktora, ażeby ten przyniósł mu fikcyjny telegram wzywający do natychmiastowego powrotu do Warszawy. Zamknął się w mieszkaniu na pełne tygodnie, pragnąc wyłącznie zapaść się pod ziemię, co wyznał odwiedzającemu go doktorowi Szumanowi. Kupił precyzyjną wagę i zaczął robić badania i analizy chemiczne. Pomimo tak niekorzystnego obrotu wydarzeń, Rzecki nie przestawał wierzyć w politykę i niespodziewany powrót Stacha.
[8340] [8341] [8342] [8343] [8344] [8345] [8346] [8347] [8348] [8349] [8350] [8351] [8352] [8353] [8354] [8355] [8356] [8357] [8358] [8359] [8360] [8361] [8362] [8363] [8364] [8365] [8366] [8367] [8368] [8369] [8370] [8371] [8372] [8373] [8374] [8375] [8376] [8377] [8378] [8379] [8380] [8381] [8382] [8383] [8384] [8385] [8386] [8387] [8388] [8389] [8390] [8391] [8392] [8393] [8394]