Lalka dla odważnych
Przeglądał produkty w gablotach (spinki, rękawiczki, albumy itp przedmioty), by punktualnie o godzinie ósmej otworzyć drzwi wejściowe sklepu. Pan Domański proponował zabranie chłopca do prywatnych biur (na stanowisko pomocnika woźnego). Miał nadzieję, że przyjaciel przejmie od niego dobrze prosperujący sklep wraz ze wszystkimi skrupulatnie prowadzonymi rachunkami, a on wówczas wyjedzie po dwudziestu pięciu latach na wysłużony urlop. W pewnym momencie Wokulski zapytał o niejakiego Łęckiego, na co przyjaciel poinformował, iż to bankrut i w tym roku jego kamienica, w której zajmował ogromne lokal, zostanie zlicytowana. Półki uginały się pod ilością luksusowych produktów." Choć Izabela domyślała się trudnego położenia swej rodziny, to jej duma nie pozwalała pogodzić się z nową sytuacją. Wokulski przypatrywał się jej systematycznie. Mężczyzna po zakupie wielu towarów nakazał odesłanie ich do lokalu mieszkalnego. Mraczewski skomentował wyjście barona informacją o trwającej przeszło rok wojnie małżeństwa, której powodem jest kamienica Łęckiego (kłócili się, kto posiada ją zakupić), w której mieszkała baronowa. Po pożegnaniu ze zgromadzonymi nowo poznany młodzieniec zapytał kupca, czy ma możliwość mu towarzyszyć w drodze powrotnej. Jego klacz wygrała, a zarobione na zakładach trzysta rubli złożył na ręce hrabiny Karolowej na rzecz ochronki. Przed paru laty Łęcka była w nim zakochana, zresztą może w chwili obecnej także… W tej chwili przyjechał do Warszawy na występy i choćby obiecał odwiedziny, czekały cztery godziny na próżno. Po opuszczeniu gmachu sądu pan Ignacy ciut się uspokoił, przekonując się w duchu, iż ktoś napisał intuicyjne plotki w anonimie. Ignacy był oburzony łatwością, z jaką przyjaciel dał się omotać, nie czując a dodatkowo, że się zatraca.
Pewnego razu kiper zaprosił Ignacego i Stacha do swej piwnicy. Zgodny chór jednakże osłabnął, gdy pan Leon zaczął tłomaczyć, że należałoby nareszcie wypróbować owej gotowości do czynu. Przedtem zapytał pana Klejna, wynajmującego tam lokal, o drogę. Jej mąż Ludwik, oskarżony o morderstwo na lichwiarce, uciekł za granicę, a gdy prawdziwego mordercę znaleziono, a jego uniewinniono, nie dał znaku życia. Z zdarza się, że przyzwyczaił się do tego „dziwnego” aglomeracje, dużo zwiedzał, chodził w najodleglejsze miejsca oraz dodatkowo do teatru, kawiarni, muzeów. Zaproponował Stanisławowi wejście w korporację i sfinansowanie dalszych badań nad jego obecnym wynalazkiem. Z kolei w profesorze, po rozmowach z Polakiem, wzmocniło się przekonanie o destrukcyjnym oddziaływaniu miłości. Niewątpliwe poruszenie wywołało w niej jednak zainteresowanie Stanisławem ze strony Wąsowskiej: „Nie był to już jakiś tam kupiec galanteryjny, niemniej jednak człowiek, który wracał z Paryża, miał ogromny majątek i stosunki, którym zachwycał się baron, którego kokietowała Wąsowska”. Poprzez parę następnych dni padało, a gdy się wypogodziło, całe towarzystwo pojechało na wycieczkę. Występują w nich rozważania na tematy polityczne, jak również analizy ówczesnych wydarzeń. Rozdział XI W jaki metodę rozpoczynają się otwierać oczy. Przyznał, iż niestety polskie realia przenigdy nie pozwolą odnieść sukces wybitnej jednostce. Po powrocie do domu bohater, wskutek doznanego szoku i zdegustowania, popadł w apatię, ponownie nawiedzały go przywidzenia. Tak też się stało. Rozdział XV Dusza w letargu. Z namiętnością czytał książki z lat młodzieńczych, wyjątkowo zaś „Don Kichota” – powieść o błędach idealizmu.
[17764] [17765] [17766] [17767] [17768] [17769] [17770] [17771] [17772] [17773] [17774] [17775] [17776] [17777] [17778] [17779] [17780] [17781] [17782] [17783] [17784] [17785] [17786] [17787] [17788] [17789] [17790] [17791] [17792] [17793] [17794] [17795] [17796] [17797] [17798] [17799] [17800] [17801] [17802] [17803] [17804] [17805] [17806] [17807] [17808] [17809] [17810] [17811] [17812] [17813] [17814] [17815] [17816] [17817] [17818]