Lalka dla odważnych
Także pan Raczek był gotów wziąć go do siebie. Poinformował przyjaciela o osobistych planach: miał intencja rozszerzyć sklep , a dodatkowo, żeby odciążyć Ignacego, zatrudnić dwóch subiektów. Bywało, chodzę, jem, rozmawiam, myślę przytomnie, rozpatruję się w pięknej okolicy, dosłownie śmieję się i jestem wesół, a pomimo to czuję jakieś tępe ukłucie, jakiś drobny niepokój, jakąś nieskończenie małą obawę. Czekając na gospodarza nie nudził się, otaczały go bowiem rzeczy, które warto było oglądać. Gdyby nasze obowiązki były do spełnienia łatwe, nie istniałaby zasługa. To straszni Ci. W Wielką Środę o jedenastej rano panna Izabela z Florentyną pojechały powozem do sklepu Stanisława Wokulskiego.... Jej czas wypełniało organizowanie w swym lokalu schadzek dla zakochanych. Pani Meliton informowała, iż pan Maruszewicz, znajomy skłóconego małżeństwa, ma zaproponować Stanisławowi zakup zwierzęcia, ulubieńca panny Łęckiej. Choć Wokulski wygrał pojedynek, postrzeliwszy barona w twarz, to mecenas zarzucił mu lekkomyślne zachowanie i ostrzegł przed arystokracją, mogącą w tym momencie odstąpić od planowanej firmy. Po śnie, w którym Wokulski opiekował się jej domem, dbał o posag, postanowiła zaprosić go na obiad (żeby wykorzystać jego genialny charakter).
Zaniósł jednakże korespondencję. Z zamieszania i prawdopodobnej awantury uratowało wszystkich przybycie Wokulskiego, który nakazał Żydom, by o osiemnastej przyszli do niego i wtedy dostaną pieniądze. Stach odjechał, nie podając terminu powrotu. Mężczyznaten wmawiał synowi, ażeby nie wydawał na książki, lecz dokładał mu na kontynuację sprawy. Przenigdy chyba nie zapomnę gromady tych, po największej części młodych twarzy, które ukazywały się na tle czarnych ścian piwnicy, wyglądały spoza okutych beczek albo rozpływały się w ciemności. Pół roku po śmierci Jana Mincla Stach ożenił się z wdową (Rzecki nie potrafił wyjaśnić, jak do tego doszło). Pięć lat po ślubie, aby się odmłodzić, pani Małgorzata zaczęła się malować. W czasie pobytu w Paryżu ciągle towarzyszyły mu gorzkie wspomnienia. Nachodziły go myśli, ażeby już nie wracać do Warszawy. Spotkaniez uczonym, który miał opinię szarlatana , a oprócz tego nawiedzonego szaleńca, w Wokulskim wywołało decyzję wyboru nowej drogi życiowej – chciał służyć ludzkości oraz zdobyć sławę. Dalski był bajecznie zakochany w dziewczynie. Przez wiele następnych dni Wokulski dużo czasu spędzał na spacerach i rozmowach z Łęcką. Kazimiera opowiadała, jak przy łóżku chorej prezesowej czuwał Starski w oczekiwań na pierwsze miejsce w jej testamencie. Rozdział XII Pogodzeni małżonkowie. Baronowa Krzeszowska bardzo się zmieniła, czuła się samotna w wielkim mieszkaniu. Gdy sklep został przejęty przez Henryka Szlangbauma, pan Rzecki nie widział już dla siebie miejsca pośród nowych subiektów.
[57352] [57353] [57354] [57355] [57356] [57357] [57358] [57359] [57360] [57361] [57362] [57363] [57364] [57365] [57366] [57367] [57368] [57369] [57370] [57371] [57372] [57373] [57374] [57375] [57376] [57377] [57378] [57379] [57380] [57381] [57382] [57383] [57384] [57385] [57386] [57387] [57388] [57389] [57390] [57391] [57392] [57393] [57394] [57395] [57396] [57397] [57398] [57399] [57400] [57401] [57402] [57403] [57404] [57405] [57406]