Lalka dla odważnych
Wokulski, położonego na Krakowskim Przedmieściu.. Przenigdy zbyt daleko nie oddalał się myślami od swych wyuczonych obowiązków.. ". Pan Tomasz utrzymywał już jedynie kontakty z rodziną, a córka odwiedzała wyłącznie hrabinę Karolową.. Po wylewnym podziękowaniu, Wokulski zawrócił. Głowę zaprzątała mu tylko jedna koncepcja – nie zdąży na „przypadkowe spotkanie” z ukochaną. Słuchacze zadeklarowali się, że wchodzą z nim w korporację. Stanisław przystał na tę ofertę i złożył wizytę Żydowi, którego poprosił o wzięcie udział w licytacji budynku i jego kupno za dziewięćdziesiąt tysięcy rubli (miał zrobić to w jego imieniu, ale w zupełnej tajemnicy). Jego klacz wygrała, a zarobione na zakładach trzysta rubli złożył na ręce hrabiny Karolowej na rzecz ochronki. Łęcka zapytała o elementy spółki, do której wszedł jej ojciec. Rano w sklepie pan Ignacy, który 1-szy raz zaspał (po zilustrowaniu wstąpił do restauracji i wypił parę kieliszków), otrzymał anonimowy list, w którym jakaś kobieta oskarżała jego przyjaciela o dręczenie chorej kobiety.
Z listu wynikało w dodatku, że Wokulski kupuje kamienicę Łęckich, a Klejn dopowiedział, że robi to za pośrednictwem Szlangbauma. Z zamieszania i prawdopodobnej awantury uratowało wszystkich przybycie Wokulskiego, który nakazał Żydom, by o osiemnastej przyszli do niego i wtedy dostaną pieniądze.. Przy dogorywającej świeczce stał Wokulski. Przez zaborczość i zazdrość posunęła się wręcz do śledzenia, choć Wokulski nie dawał jej powodów do takiego zachowania, był na każde jej skinienie. W dalszym mieszkaniu, zajmowanym poprzez baronową Krzeszowską, spotkali pana Maruszewicza. Wokulski pojechał do Paryża. Dał wynalazcy trzysta franków, obiecując, że kiedyś zjawi się u niego jako pracownik. Dowiedziawszy się, że odwiedza ją Izabela, natychmiast wrócił do Warszawy. Rozdział III Człowiek szczęśliwy z miłości. To wszystko jednak pozwoliło kobiecie zdawać sobie sprawę uczucie, którym obdarzyła bohatera. Podzielił się ze swym dobroczyńcą pragnieniem ślubu z Marianną. W przedziale Stanisław był świadkiem angielskojęzycznej rozmowy Izabeli i Starskiego, którzy nie podejrzewali, że Wokulski nauczył się tego języka u rodowitego Anglika – Collinsa. Co ciekawe, dopiero wtedy wydał się Izabeli godny zainteresowania. Spod kół wyciągnął go dróżnik Wysocki, brat furmana, któremu kiedyś pomógł (na jego prośbę kolejarza przeniesiono z Częstochowy do Skierniewic). Baronowa, której powierzył misję odszukania Ludwika Stawskiego donosiła, iż mężczyznanie żyje.
[41256] [41257] [41258] [41259] [41260] [41261] [41262] [41263] [41264] [41265] [41266] [41267] [41268] [41269] [41270] [41271] [41272] [41273] [41274] [41275] [41276] [41277] [41278] [41279] [41280] [41281] [41282] [41283] [41284] [41285] [41286] [41287] [41288] [41289] [41290] [41291] [41292] [41293] [41294] [41295] [41296] [41297] [41298] [41299] [41300] [41301] [41302] [41303] [41304] [41305] [41306] [41307] [41308] [41309] [41310]