Lalka dla odważnych
TOM I Rozdział I Jak wygląda firma J. Po tych czynnościach Rzecki zapisywał w notesie intencja dnia. Przeglądał towary w gablotach (spinki, rękawiczki, albumy itd przedmioty), by punktualnie o godzinie ósmej otworzyć drzwi wejściowe sklepu. Razem z nim na przerwę wychodził Klejn. Jak gracz, któremu dziesięć razy z rzędu wychodzi ten sam numer w rulecie. Nie zapomniał też o tym, iż mężczyzna wraz ze swą córką miał w ich sklepie otwarty kredyt. Piętnowana i oskarżana Łęcka próbowała się tłumaczyć, niemniej jednak do hrabiny żadne argumenty nie trafiały. Oni dla spersonalizowanych celów umieją poruszyć wszystkie siły ziemskie, jakich my dosłownie nie znamy.. Nie uzyskał jednakże od Wokulskiego odpowiedzi. Mniej więcej południa, jadąc do adwokata, obejrzał z ulicy ową kamienicę. Poszedł na spacer nad Wisłę, gdzie rozważał sens spersonalizowanej miłości, zastanawiał się nad powodami zaproszenia na obiad , a oprócz tego jak ma się zachować i w co ubrać. Stanisław wspomniał o planowanym wyjeździe na wystawę do Paryża. Florentyna zaprosiła do stołu.
Mężczyźni ustalali zasady licytacji kamienicy , a ponadto jej cenę - dziewięćdziesiąt tysięcy rubli. Roztrząsanie tematu przerwało pojawienie się Żydów, ponownie przychodzących po pieniądze. Zapytała, czy to prawda, że kupił ich kamienicę i skupuje ich rzeczy. Pewnego wieczoru Ignacego niespodziewanie odwiedził dawny znajomy, niewidziany od piętnastu lat - kiper Machalski (byli razem na Węgrzech, a później pracowali w Warszawie). Usiadłem więc z dala od uczty, w głębokiej framudze, i odurzony, w półśnie, półjawie, współbiesiadnikom. Żądała jej natychmiastowego wyrzucenia, na co Rzecki, mając dość słuchania tych bzdur, wyszedł, zabierając ze sobą Wirskiego. Wokulski pojechał do Paryża. Po kilku dniach otrzymał list od prezesowej Zasławskiej. Gdy wybrali się razem na przejażdżkę konną, w trakcie której dobitnie dawała mu do zrozumienia, że darzy go względami, a on dosadnie urwał rodzący się romans – oburzyła się, kazała mu odjechać i przysłać do siebie Starskiego, który z pewnością spełni jej zachcianki. Fachowcowi poprzedniego roku spaliło się gospodarstwo z warsztatem, a w tej chwili razem z matką mieszkał w ogrodowej chałupie. Wirski opowiedział subiektowi o zabawnej scenie eksmisji studentów w asyście komornika i ślusarza, odbywającej się poprzez okno. Coraz w większości sytuacji też słyszała, jak niektóre damy „z towarzystwa” zachwalały bohatera jako dobrą partię na męża (twierdził tak nawet sam książę). Przyznał, iż niestety polskie realia nigdy nie pozwolą odnieść sukces wybitnej jednostce. Ta bolesna wiadomość spowodował, że Wokulski doznał szoku, czuł, że „coś w nim pękło, coś go oświeciło i coś się skończyło”. Bohater przypominał sobie, w jaki sposób dostał się ze Skierniewic do Warszawy. Mimo tak niekorzystnego obrotu wydarzeń, Rzecki nie przestawał wierzyć w politykę i niespodziewany powrót Stacha.
[15909] [15910] [15911] [15912] [15913] [15914] [15915] [15916] [15917] [15918] [15919] [15920] [15921] [15922] [15923] [15924] [15925] [15926] [15927] [15928] [15929] [15930] [15931] [15932] [15933] [15934] [15935] [15936] [15937] [15938] [15939] [15940] [15941] [15942] [15943] [15944] [15945] [15946] [15947] [15948] [15949] [15950] [15951] [15952] [15953] [15954] [15955] [15956] [15957] [15958] [15959] [15960] [15961] [15962] [15963]