Lalka dla odważnych
.. Widząc, że jedno ziarno upadło na kontuar (stary miał w tej chwili oczy zamknięte), podniosłem je nieznacznie i zjadłem. Wokulski przypatrywał się jej systematycznie. Wokulski dał mu dziesięć rubli i powiedział, że od jutra posiada przyjść do niego do pracy przy przewozach. W 1846 udał się na Węgry (za zgodą wuja Raczka , a oprócz tego pojawiającego się we śnie ojca) wraz ze swym przyjacielem, Augustem Katzem, z którym uczestniczył w późniejszym czasie w zwycięskiej bitwie na węgierskiej równinie (z tego miejsca obserwowali płonące wsie i unoszący się dym). Wraz z panią Meliton zaplanował nonszalancki spacer po Łazienkach. Pojechali do pałacu księcia, w którym zastali arystokratycznych przedsiębiorców, samych ludzi „z tytułami”. Autorka listu przewidywała dalszy bieg wydarzeń po odkupieniu budynku poprzez kobietę: ażeby nie popaść w ruinę Izabela, dla bardzo dobra swego i ojca, będzie musiała wyjść za mąż za jakiegoś marszałka czy barona. Wrócił do domu, w którym zastał czekającego Maruszewicza. Parę dni przed wyścigiem koni Stanisława odwiedził angielski hrabia, poznany na sesji handlowej w książęcym pałacu. Miał za duże plany powiązane z koniem…wierzył w zwycięstwo klaczy i od jej sukcesu uzależnił swoje powodzenie w miłości. Zjawił się o umówionej godzinie. Po powrocie do domu Wokulski zlecił Obermanowi zakupienie na jutrzejsze zademonstrowanie w Teatrze Wielkim mnóstwa bukietów i wieńców kwiatów.
Rozdział XVIII Zdumienia, przywidzenia i obserwacje starego subiekta. Licytacja miała się rozpocząć za godzinę, zatem poszedł do kościoła nieopodal i do cukierni, gdzie nasłuchał się różnorakich wywodów i rozważań Żydów na zagadnienie licytacji. Łęcki był bardzo zdenerwowany. Po opuszczeniu gmachu sądu pan Ignacy trochę się uspokoił, przekonując się w duchu, iż ktoś napisał łatwe plotki w anonimie. Z wywodów ojca Łęcka nie mogła pojąć, w jaki sposób, gdy od trzydziestu tysięcy dają dziesięć %, on otrzymał od Wokulskiego aż trzydzieści 5. Łęcki poprosił go o wypłacanie pięciu tysięcy procentu z góry, i poinformował, że nie będzie ich stać na planowany wyjazd do Paryża, wobec czego Wokulski zobowiązał się pokryć wszystkie koszty wspólnej podróży. Nagle w czasie rozmowy w salonie pojawił się Starski. Gość zapytał, czy może się zatrzymać u przyjaciela na tydzień, na co ten ochoczo się zgodził. Na inne uczucia mogła liczyć Małgorzata Mincell, która w zdecydowanej większości przypadków zapraszała najpierw Ignacego i Stacha do siebie na herbatę, aby po pewnym czasie ograniczyć zaproszenie wyłącznie dla tego drugiego. Nie mógł zrozumieć, dlaczego ukochana przedstawiła go Starskiemu jako plenipotenta ojca, dlaczego wyrażała się o nim z ogromną pogardą (nauki angielskiego się opłaciły, ponieważ tamci rozmawiali w tym języku). Gdy inni ludzie poszli na sąsiednie wzgórze, a Wokulski wskazał kamień do napisu, Węgiełek opowiedział swemu dobroczyńcy i jego towarzyszce wzruszającą legendę o śpiącej królewnie. Rozdział XII Pogodzeni małżonkowie. Rozdział XIII Czas ucieka, wieczność pozostaje. Fakt przyjęcia oświadczyn poprzez Izabelę wywołał w bohaterze „dziwną rzewność i współczucie”, poczuł „niepokonaną potrzebę robienia wspaniała innym”. Co ciekawe, dopiero wtedy wydał się Izabeli godny zainteresowania. Do uszu Rzeckiego dochodziły liczne plotki o miejscu pobytu Wokulskiego.
[26425] [26426] [26427] [26428] [26429] [26430] [26431] [26432] [26433] [26434] [26435] [26436] [26437] [26438] [26439] [26440] [26441] [26442] [26443] [26444] [26445] [26446] [26447] [26448] [26449] [26450] [26451] [26452] [26453] [26454] [26455] [26456] [26457] [26458] [26459] [26460] [26461] [26462] [26463] [26464] [26465] [26466] [26467] [26468] [26469] [26470] [26471] [26472] [26473] [26474] [26475] [26476] [26477] [26478] [26479]