Lalka dla odważnych
Mincel i S. Nie pozwalał sobie na to jednakże zbyt w zdecydowanej większości przypadków, a jeżeli już, to po chwili uciechy, zezłoszczony na chwilę zapomnienia, śpiesznie chował zabawki z powrotem na półki: "Głupstwo handel..", ciągnął mnie w odpowiednim kierunku za ogon tego ubrania”. Na łożu śmierci pożegnał syna słowami: „Pamiętaj!. Pan Domański proponował zabranie chłopca do prywatnych biur (na stanowisko pomocnika woźnego). Poprzez kilka lat po śmierci stryja sklep prowadzili Minclowie. Rozmyślania przerwał mu nagły szmer dochodzący z sieni.. Prawdopodobnie pojadę na wystawę do Paryża, a potem w Alpy. Dopiero w późniejszym czasie przyszło mu na pomysł, że on nigdzie i nigdy jej nie widział, ale - że jest tak coś - jakby na nią od dawna czekał. Gdy wrócił do sklepu, zastał baronową Krzeszowską, oglądającą neseserki. Sfinalizowanie transakcji przerwało pojawienie się barona Krzeszowskiego, męża podirytowanej kobiety. Po zakończeniu wspomnień, Rzecki zadał sobie wiele pytań odnośnie niebanalnego jak na kupca postępowania Wokulskiego, który kupił powóz i ogromne dom, zaopiekował się nierządnicą i dał pracę Wysockiemu.
Donosiła mu o terminach i ulubionych miejscach jej spacerów, a wówczas on aranżował niby przypadkowe spotkania. Stanisław przystał na tę ofertę i złożył wizytę Żydowi, którego poprosił o wzięcie udział w licytacji budynku i jego kupno za dziewięćdziesiąt tysięcy rubli (miał zrobić to w jego imieniu, ale w zupełnej tajemnicy). Rozdział XVI „Ona” i „On” – i ci inni. Wokulski przyjął takie warunki. Na te wyrazu podniecona dama także nabrała preferencje do zagranicznego wojażu. Do sklepu przyszli pan Mraczewski z Rosjaninem Suzinem, partnerem Stanisława w interesach, który próbował namówić wspólnika na biznes w Paryżu i duży zarobek. Podał się za plenipotenta pana Tomasza. Usłyszała, że w nocy wyjeżdża do Paryża. Na stacji spotkali doktora Szumana, który oznajmił, że bankrut i próżniak Starski będzie podróżował tym samym pociągiem. Pewnego wieczoru Ignacego niespodziewanie odwiedził dawny znajomy, niewidziany od piętnastu lat - kiper Machalski (byli razem na Węgrzech, a później pracowali w Łodzi).. Zdenerwowała się jednak zdaniem Zasławskiej, która negatywnie wypowiedziała się o traktowaniu przez nią Stanisława. Kobieta dostrzegła w galanteryjnym kupcu wartościowego i silnego mężczyznę, a on w niej anielskie serce. Podczas rozmowy na zagadnienie ich wspólnego przyjaciela doktor skrytykował marzycielstwo Wokulskiego, które według niego było przyczyną tragedii bohatera. Przyznał, iż niestety polskie realia przenigdy nie pozwolą odnieść sukces wybitnej jednostce. W trakcie tej rozmowy Stanisław zaproponował wspólny wyjazd do Paryża, do pracowni profesora Geista.
[57406] [57407] [57408] [57409] [57410] [57411] [57412] [57413] [57414] [57415] [57416] [57417] [57418] [57419] [57420] [57421] [57422] [57423] [57424] [57425] [57426] [57427] [57428] [57429] [57430] [57431] [57432] [57433] [57434] [57435] [57436] [57437] [57438] [57439] [57440] [57441] [57442] [57443] [57444] [57445] [57446] [57447] [57448] [57449] [57450] [57451] [57452] [57453] [57454] [57455] [57456] [57457] [57458] [57459] [57460]