Lalka dla odważnych
Radca opowiadał jak półtora roku temu, po czterech latach małżeństwa, Minclowa zmarła, zostawiając mężowi sklep i trzydzieści tysięcy rubli w gotówce (na tę sumę pracowały dwa pokolenia Minclów): „Ten jednak, wariat, rzucił wszystko i pojechał robić interesa na wojnie. Prawe okno przeznaczone dla galanterii zbytkownych mieściło przeważnie jakiś brąz, porcelanową wazę, całą zastawę buduarowego stolika, dokoła których ustawiały się albumy, lichtarze, portmonety, wachlarze, w towarzystwie lasek, parasoli i niezliczonej ilości drobnych a eleganckich przedmiotów. Rozdział III Pamiętnik starego subiekta Ojciec Rzeckiego w młodości był żołnierzem, a na starość pracował jako woźny w Komisji Spraw Wewnętrznych. Poinformował przyjaciela o własnych planach: miał intencja rozszerzyć sklep oraz, żeby odciążyć Ignacego, zatrudnić dwóch subiektów.. Po powrocie do pokoju służący Piotr przyniósł mężczyznom obiad. Tomasz wygadał się jeszcze, iż wygrywa w karty z kupcem, co wzbudziło w pannie gwarancję, że Wokulski specjalnie daje się ogrywać. W Wielką Środę o jedenastej rano panna Izabela z Florentyną pojechały powozem do sklepu Stanisława Wokulskiego. W sklepie poprosiła pana Mraczewskiego o radę w wyborze rękawiczek. Uczuć prywatnych nie nazwałby miłością i generalnie nie był niezbity, czy dla oznaczenia ich istnieje w ludzkim języku odpowiedni wyraz. Bohater nie odmówił. Stanisław poczuł się szczęśliwy… Rozdział XIV Dziewicze marzenie. Nazajutrz poszedł do fryzjera, założył garnitur frakowy i pojechał do Łęckich. Na te słowa podniecona dama także nabrała chęci do zagranicznego wojażu.
Rozmawiali o etykiecie: Stanisław wygłosił opinię, iż nie preferuje być niewolnikiem zasad, gdyż widział towarzystwo, gdzie o nich zapominano. Po opuszczeniu towarzystwa przez pana Tomasza, Łęcka zaprosiła Wokulskiego do salonu. Rozdział XVII Kiełkowanie rozmaitych zasiewów i złudzeń Powrócił do lokalu wieczorem. Wokulski po przeczytaniu kartek, wpadł na koncepcja rozwiązania sytuacji. W drodze miał złudzenie, że kobiety i mężczyźni ze zdziwieniem mu się przyglądają i rozważają, co także takiego musiało się stać, że o tej porze nie jest w sklepie. Potem przyjmowała osób, którzy pożyczali kiedyś jej ojcu pieniądze, a właśnie, dowiedziawszy się o sfinalizowanej dystrybucji majątku, przychodzili odzyskać swą własność. Nagle w czasie rozmowy w salonie pojawił się Starski. Co się tam działo, dobrze nie wiem, bo najdziksze fantazje przebiegały mi po głowie. Milczenie. Ignacy wspominał, jak w pół roku po śmierci Minclowej, Stach zmarniał w oczach. Spotkaniez uczonym, który miał opinię szarlatana , a oprócz tego nawiedzonego szaleńca, w Wokulskim wywołało decyzję wyboru nowej drogi życiowej – chciał służyć ludzkości oraz zdobyć sławę. Rozdział III Człowiek szczęśliwy z miłości. Gdy wysiedli, baron rozmową umilał czas nadzieja na konie. Kazimiera opowiadała, jak przy łóżku chorej prezesowej czuwał Starski w oczekiwań na pierwsze miejsce w jej testamencie. Uświadomił sobie, ze nie ma możliwość zostawić Warszawy. Z jednej strony miał przebywać na wschodzie, a w przyszłości przedostać się do Ameryki, a z drugiej widziano go przy zakupie naboi dynamitowych w Zasławku.
[16779] [16780] [16781] [16782] [16783] [16784] [16785] [16786] [16787] [16788] [16789] [16790] [16791] [16792] [16793] [16794] [16795] [16796] [16797] [16798] [16799] [16800] [16801] [16802] [16803] [16804] [16805] [16806] [16807] [16808] [16809] [16810] [16811] [16812] [16813] [16814] [16815] [16816] [16817] [16818] [16819] [16820] [16821] [16822] [16823] [16824] [16825] [16826] [16827] [16828] [16829] [16830] [16831] [16832] [16833]