Lalka dla odważnych
Nie pozwalał sobie na to jednak zbyt w bardzo wielu przypadkach, a o ile już, to po chwili uciechy, zezłoszczony na chwilę zapomnienia, szybko chował zabawki z powrotem na półki: "Głupstwo handel. ". Po incydencie z wybiciem sklepowej szyby, o który policja podejrzewała posiadacza, Niemiec zaczął słabnąć, chudnąć. Autor pamiętnika na jego kartach wyjaśnił genezę zajmowania obecnego sklepu: Wokulski ożenił się z wdową po Janie Minclu, a po jej śmierci odziedziczył majątek Niemców wraz ze sklepem.. Ten stan chroniczny, męczący nad wszelki wyraz, lada okoliczność rozdmuchiwała w burzę. Zarazem widok przedmiotów, wyrobionych nie wczoraj i mogących służyć kilku pokoleniom, nastrajał go na jakiś ton uroczysty”. Zamykając się w świecie luksusu i zachcianek, nie znała prawdziwych realiów życia: „Dla niej nie istniały pory roku, jedynie wiekuista wiosna, pełna łagodnego światła, żywych kwiatów i woni... Gdy wrócił do sklepu, zastał baronową Krzeszowską, oglądającą neseserki. Po rozstaniu z prezesową i powrocie do salonu, zauważył nieobecność panny Łęckiej. Rozdział X Pamiętnik starego subiekta. Wokulski nie odmówił, ale zaproszenie nie zrobiło na nim wrażenia.
Obaj mężczyźni udali się w kierunku Łazienek. Florentyna zaprosiła do stołu. Podczas obiadu gość celowo używał noża do ryb, czym poruszył ukochaną. Na pytanie o sposobność podziękowania za jego dotychczasowe uprzejmości, rycerskim tonem poprosił o zezwolenie służenia jej za każdym razem i we Tobie, po czym pożegnał się i wyszedł. Rzecki w teatrze zauważył również Stanisława, a w loży Izabelę Łęcką, rozpromienioną w trakcie gry Rossiego. Minclowa bardzo kochała męża, poza swoim „Stasiulkiem”, nie widziała świata. Rzecki dowiedział się, że stróż siedzi w „kozie”, zatem poszedł do domu rządcy jako dysponent pana Wokulskiego. Mężczyźniudali na przegląd lokatorów. Pewnego dnia pośród interesantów, w salonie przyjęć odwiedził Wokulskiego uczony o tajemniczym niemieckim nazwisku Geist (słyszał, że Polak latał kiedyś balonem i interesował się naukowymi odkryciami).Perfekcyjne rozwiązanie przyszłości kuzynki wymyśliła prezesowa, która chciała zbliżyć do niej lubianego Stanisława Wokulskiego. Kazimiera opowiadała, jak przy łóżku chorej prezesowej czuwał Starski w nadziei na pierwsze miejsce w jej testamencie. Rozdział XI W jaki sposób rozpoczynają się otwierać oczy. Baronowa zaczęła po cichu spłacać długi męża, a on w swoim zwyczaju ożywił domowe pielesze wizytami ludzi z towarzystwa. Jakby tego było niewiele, zatroszczył się o finansową przyszłość pani Heleny Stawskiej, z powodu której miał wyrzuty sumienia Bez ustanku analizował imię „Izabela”: zamierzał dosłownie zakupić niewielki folwark pod Warszawą i nazwać go „Izabelinem”. W myślach był na siebie zły za romantyczny idealizm, który spowodował ubóstwianie niegodnej tego kobiety. Dając dróżnikowi wiele sturublówek poradził, żeby na drugi raz nie ściągał żadnego człowieka z torów.
[29909] [29910] [29911] [29912] [29913] [29914] [29915] [29916] [29917] [29918] [29919] [29920] [29921] [29922] [29923] [29924] [29925] [29926] [29927] [29928] [29929] [29930] [29931] [29932] [29933] [29934] [29935] [29936] [29937] [29938] [29939] [29940] [29941] [29942] [29943] [29944] [29945] [29946] [29947] [29948] [29949] [29950] [29951] [29952] [29953] [29954] [29955] [29956] [29957] [29958] [29959] [29960] [29961] [29962] [29963]