Lalka dla odważnych
Wokulski, położonego na Krakowskim Przedmieściu. Rzecki podliczał wtedy dzienny utarg i robił plany na następny dzień pracy. Przenigdy zbyt daleko nie oddalał się myślami od swych wyuczonych obowiązków... Rzecki dopiero po dłuższej chwili rozpoznał druha: „- Staś. Po szybkim opracowaniu poczęstunku mężczyźni zaczęli rozmawiać o wojnie i o polityce.. Nie zapomniał również o tym, iż mężczyzna wraz ze swą córką miał w ich sklepie otwarty kredyt. Po powrocie do pokoju służący Piotr przyniósł mężczyznom obiad. Gdyby nasze obowiązki były do spełnienia łatwe, nie istniałaby zasługa.." - pytał się w duchu, nie mogąc od niej oczu oderwać. Mraczewski skomentował wyjście barona informacją o trwającej przeszło rok wojnie małżeństwa, której powodem jest kamienica Łęckiego (kłócili się, kto posiada ją zakupić), w której mieszkała baronowa.
Bardzo zbliżył się do jej ojca, Ci na około go zachwalali, a najbardziej prezesowa. Z listu wynikało przy tym, że Wokulski kupuje kamienicę Łęckich, a Klejn dopowiedział, że robi to za pośrednictwem Szlangbauma. Wokulski jednakże, mimo iż powszechnie wiadomo było, że niedługo i tak wybiera się do tego ośrodki miejskie na wystawę - odmówił. Subiekt zaproponował Szumanowi spacer. W znaczącej liczbie sytuacji odwiedzał go ojciec, zabierając mu zarobione pieniądze. Marzyło mi się, że pan Leon mówi, jak zwykle, o potędze wiary, o upadku duchów i o potrzebie poświęcenia, czemu głośno wtórowali obecni. Tom II Rozdział I Szare dni i krwawe godziny. Wydawało się mu, że jego lustrzane odbicie to prawdziwa osoba. Ponownie poddał się urokowi Izabeli, która podziękowała mu za ocalenie swej rodziny i przeprosiła za poprzednie zachowanie. W tym okresie czasu Pani Stawska, ulegając namowom pana Ignacego, w sklepie Stacha nabyła dla własnej córeczki lalkę po szczególnie niskiej cenie. Dowiedział się, że przyjaciel sprzedał sklep Szlangbaumom oraz dodatkowo o tym, że kobiety i mężczyźni śmieją się ze Stacha, który według nich na siłę wpycha się do salonów. Zdenerwowała się jednak zdaniem Zasławskiej, która negatywnie wypowiedziała się o traktowaniu poprzez nią Stanisława. Od czasu do czasu zastanawiał się jednak nad jej skłonnością do odwzajemniania sympatii adorującym ją mężczyznom. Powoli zaczęła do niego docierać prawda o Izabeli… Po powrocie do mieszkania zastał Węgiełka, chcącego się pożegnać przed powrotem do Zasławia. Na wieść o nowych długach męża i podejrzewając jego rychłego powrotu – zleciła Maruszewiczowi kupno nowych kapci i szlafroka. Dowiedziawszy się, że jego były podwładny, a obecny właściciel sklepu podejrzewa go o wynoszenie towarów – zdenerwowany pan Rzecki nagle zasłabł, a później zmarł.
[57417] [57418] [57419] [57420] [57421] [57422] [57423] [57424] [57425] [57426] [57427] [57428] [57429] [57430] [57431] [57432] [57433] [57434] [57435] [57436] [57437] [57438] [57439] [57440] [57441] [57442] [57443] [57444] [57445] [57446] [57447] [57448] [57449] [57450] [57451] [57452] [57453] [57454] [57455] [57456] [57457] [57458] [57459] [57460] [57461] [57462] [57463] [57464] [57465] [57466] [57467] [57468] [57469] [57470] [57471]